آيا دوستي بدون لذت هم اشكال دارد؟ به  طوري كه دوستي در حد صحبت باشد؟

توصيف دجال به زبان نمادين

مفهوم دجّال، سمبل پيچيده ‏ترين و خطرناک‏ترين دشمن اسلام و خداست و اين در واقع، توصيف تمدّن و جهان‏بيني ماترياليستي غرب است؛ زيرا تاريخ اديان تاکنون چنين دشمني به خود نديده است. در احاديث دجّال آمده است: (از زمان خلق آدم تا روز قيامت، امري خطيرتر از دجّال وجود ندارد)، و استفاده از کلمه (أمر) خود بيانگر اين حقيقت است که دجّال يک شخص معيّن نبوده، بلکه يک جريان فرهنگي - اقتصادي - سياسي ضد توحيدي و ضد ديني است.

در روايات باب وارد شده است: (از ترفندهاي دجّال اين است که به آسمان دستور مي‏دهد که ببارد و در پي آن، آسمان خواهد باريد و به زمين امر مي‏کند برويان و به دنبال آن، زمين رستن آغاز خواهد کرد)، و اين چيزي است که تمدّن غربي بر اساس پيشرفت‏هاي خيره‏کننده در عرصه ي فن‏آوري صنعتي و پيشرفت در زمينه‏هاي فيزيک فضايي و بيوشيمي و ده‏ها شاخه ي ديگر علمي و با سيطره‏ ي همه جانبه بر منابع طبيعي، بدان دست يافته است. [1]

بديهي است که اين شعبده‏ها و تردستي‏هايي که از آستين تمدن مادي غرب بيرون مي‏آيد، تا چه حدّ اذهان سطحي‏نگر و ساده‏ انديش را مسحور و مرعوب خود مي‏سازد.

در اخبار دجّال آمده است: (از شگردها و شيوه‏ هاي اوست که اگر بر محلّه‏اي عبور کند و مورد تکذيب و روي‏گرداندن اهل آن واقع شود، کسي از آنان زنده نخواهد ماند و اگر بر محلّه‏اي بگذرد و مورد استقبال و تصديق اهل آن قرار گيرد، آسمان را گويد که بر آنان ببار و زمين را امر کند که بر ايشان برويان تا آنجا که زان پس، دام‏هاي ايشان در نهايت فربهي و شيرآوري و... خواهند شد).

و اين، پديده‏اي است که ما امروزه در صحنه‏ ي بين الملل و روابط به اصطلاح شمال - جنوب به خوبي شاهد آن هستيم؛ هر جامعه‏ اي که خود را در آغوش غرب استکباري انداخته و حلقه ي سرسپرده ‏گي آنان را در گوش کند، از نظر اقتصادي و رفاهي مورد توجه غرب قرار مي‏گيرد و هر کشوري که بخواهد در مقابل ارزش‏هاي غربي (مانند: قرائت غربي حقوق بشر) يا سياست‏هاي غربي بايستد، بايکوت و تحريم همه جانبه مي‏شود.

درباره‏ ي دجّال در جوامع روايي مي‏خوانيم: (دجّال با رساترين فرياد خود که همه‏ ي عالميان بشنوند بانگ مي‏زند: به سويم بشتابيد اي هواداران من! منم آن کس که (خَلَق فَسوّي) و منم آن که (قدّر فهدي) آري! (أنا ربکم الأعلي). همه ي اين اوصاف در مورد تمدن غربي صادق است. غرب مادّي و متافيزيک ستيز از طريق امپراطوري اهريمني و جهاني رسانه‏ ها و شبکه‏ هاي عظيم صوتي - تصويري - مطبوعاتي با ترويج اخلاق، حقوق، ارزش‏ها و هنر مادّي، ولايت خود بر شئون انسان را فرياد مي‏کند و با حرکت خزنده‏ ي فراگير خويش، آدمي را در چنبره و قبضه ي خويش گرفته و از عالم علوي جدا ساخته است.

وسايل ارتباط جمعي، بلندگوي تبليغ ارزش‏ها و هنجارهاي مادّي‏اند و قوانين دست ساز بشر غربي با هزار نوع تدليس و آرايش و چاشني به هاضمه ي فکر جامعه جهاني خورانده مي‏شود و به اين شکل، تمدن مادي و فرهنگ دين‏ستيز غربي، ولايت و سرپرستي خود را بر معاش و معاد انسان و سعادت و رستگاري وي اعلام مي‏دارد و ولايت هر منبع غيبي و متافيزيکي را نفي مي‏کند که در واقع اين جز کوس خدايي‏زدن و ادعاي ربوبيت کردن، نيست. [2]

از احوال غريب دجّال است که به همراه او آب و آتشي ديده مي‏شود که آن آب در حقيقت آتش و آن آتش در واقع آب است، بنا بر اين هر کس اين دو را مشاهده کرد، بايد در آن آتش در آيد که همانا آبي است بس زلال.

قرآن بخوان قبل از اینکه برایت قرآن بخوانند ، نماز بخوان قبل از اینکه برایت نماز بخوانند،

از تجربه دیگران استفاده کن قبل از آنکه تجربه دیگران شوی . . .

 هیچوقت نگذارید زبانتان از افکارتان جلو بیفتد

پس گاهی حرفت را بخور تا خورده نشی . . .

 شیطان که رانده شد جز یک خطا نکرد

خدا را برای سجده ی آدم رضا نکرد

شیطان 100 بار بهتر از بی نماز

او سجده بر آدم ، این سجده بر خدا نکرد...

خوشا آنان که در بازار گیتی ، خریدار وفا بودند و هستند

خوشا آنان که در راه رفاقت ، ‌رفیق با وفا بودند و هستند

با قناعت امور بگذران ، تا پادشاه خود باشی . . .

آدمی را آدمیت لازم است ، عود را گر بو نباشد ، هیزم است . . .

پیامبر اکرم (ص): با دارایی خود نمی توانید دل مردم را به دست بیاورید پس دلشان را با اخلاق (نیک) به دست آورید .

 امام علی (ع): دو نعمت است که ارزش آنها را نمی دانند مگر کسی که آنها را از دست داده باشد : جوانی و تندرستی !

 امام رضا (ع): حد توکل چیست؟ حضرت فرمودند: اینکه با وجود خدا از هیچ کس نترسی

 پیامبر اکرم (ص): به کوچکی گناه نگاه نکنید بلکه به چیزی [نافرمانی خدا] که برآن جرات یافته اید بنگرید .

 امام محمدباقر (ع): همانا سخت ترین عبادت باز ایستادن از گناه است.

 پیامبر اکرم (ص): در طلب دنیا معتدل باشید و حرص نزنید ، زیرا به هر کس هر چه قسمت اوست می رسد.

 امام محمدباقر (ع): بهترین چیزی را که دوست دارید درباره شما بگویند ، درباره مردم بگویید.

 امام علی (ع): بزرکترین عیب آن است که آنچه را که مانند آن در خود توست عیب بشماری.

 امام حسین (ع): کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند.

 امام حسن عسگری (ع): کوشنده ترین مردم کسی است که گناهان را رها سازد.

 امام علی (ع): قلب خود را از کینه دیگران پاک کن،‌ تا قلب آنها از کینه تو پاک شود.

 امام حسن عسگری (ع): تمام پلیدیها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغگویی است.