پرسش: چرا معمولا کسانی که خداوند را قبول ندارند و کافرند در رفاه هستند، ولی صالحان و بندگان مخلص گاهاً گرفتار مشکلاتند؟

پاسخ: از آنجایی که خداوند اولیای خود را دوست دارد، لذا اگر خلافی کنند، فوراً آنان را با قهر خود می گیرد تا متذکر شوند، اگر خلافی از مؤمنین سرزند چند روزی نمی گذرد مگر آن که گوشمالی می شوند. اگر نااهلان خلاف کنند، خداوند به آنان مهلت می دهد و هرگاه مهلت سرآمد، آنان را هلاک می کند و اگر امیدی به اصلاحشان نباشد، خداوند حسابشان را تا قیامت به تأخیر می اندازد و به آنان مهلت می دهت تا پیمانه شان پر شود.

به مثال ذیل دقت کنید.

اگر یک قطره آب یا باران روی شیشة عینک شما بریزد، فوراً آن را پاک می کنید.

اما اگر قطره چای روی لباس سفید شما بچکد، صبر می کنید تا به منزل بروید و لباس خود را عوض کنید و اگر قطره ای روی فرش زیر پای شما بچکد، آن را رها می کنید تا بعداً به قالی شویی ببرید. خداوند نیز با هر کس به گونه ای رفتار نماید و بر اساس شفافیت یا تیرگی روحش، کیفر او را به تأخیر می اندازد.