هيچ باغباني را سرزنش نمي كنند كه چرا دور باغ خود حصار وپرچين كشيده است،چون باغ بي ديوار،از آسيب مصون نيست وميوه ومحصولي براي باغبان نمي ماند.

هيچ كس هم با نام آزادي ديوار خانه خود را برنميدارد وشب ها در حياطش را باز نمي گذارد،چون خطر رخنه دزد،جدي است.

هيچ صاحب گنج وگوهري هم جواهرات خود را بدون حفاظ، درمعرض ديد رهگذران نمي گذارد تا بدرخشد،جلوه كند وچشم ودل بربايد،چون خود جواهر ربوده مي شود.

هرچيز كه قيمتي تر باشد،درصد مراقبت از آن بالاتر مي رود.

اگر در شيشه عطر را باز بگذاري،عطرش مي پرد.

اگر رشته مرواريدت را دركمد وصندوق نگذاري ودر آن را نبندي گم مي شود

اگر در مقابل پنجره ات توري نزني،از نيش پشه ها ومزاحمت مگس ها در امان نخواهي بود.

وقتي راه ورود پشه ها را مي بندي خود را مصون ساخته اي ،نه محدود وزنداني.

وقتي در خانه ات را مي بندي،يا پشت پنجره اتاقت پرده مي آويزي،خانه خود را از ورود بيگانه ونگاههاي مزاحم درپناه قرار داده اي،نه كه خود را قيد وبند وحصار افكنده باشي.

اگر براي ايمني از خطرها وآسودگي از مزاحمان،خود را بپوشاني،نه كسي ايراد مي گيرد،ونه اگر هم ايراد بگيرد اعتنا مي كني،چرا كه سخنش را بي منطق وناآگاهانه مي داني ومي بيني.

اينكه دل بايد پاك باشد بهانه اي براي گريز جاهلانه از همين مصونيت است وآويختن به شاخه «لاقيدي»،وگرنه از دل پاك هم نبايد جزنگاه پاك ورفتار پاك برخيزد.

ظاهر،آينه باطن است و...«ازكوزه همان برون تراود كه در اوست.»

زن،به خاطر ارزش وكرامتي كه دارد،بايد محفوظ بماند وخود را حراج نكند ودربازار سوداگران شهوت،خود را به بهاي چندنامه ونگاه ولبخند نفروشد.

زن به خاطر لطافتي كه دارد،نبايد دردست هاي خشن كامجويان ديو سيرت،كه نقاب مهرباني وعشق به چهره دارند،پژمرده شود.

زن به خاطر عصمتي كه دارد وميراث دار پاكي مريم است،نبايد بازيچه هوس وآلوده به ويروس گناه گردد.

گوهر عفاف وپاكي ،كم ارزش تر از طلا وپول ومحصول باغ ووسايل خانه نيست.

دزدان ايمان وغارتگران شرف نيز فراوانند.

سادگي وخامي است كه كسي خود را درمعرض ديد وتماشاي نگاههاي مسموم وچشم هاي ناپاك قرار دهد وبه دلبري وجلوه گري بپردازد وخيال كند بيماردلان ورهزنان عفاف را به وسوسه نمي اندازد واز زهر نگاهها ونيش پشه هاي شهوت درامان مي ماند!

بعضي از نگاهها ويروش گناه منتشر ميكند،وبعضي از چهره ها حشره مزاحمت جمع ميكند.

خراب كردن همه ديوارها وبرداشتن همه پرده ها وباز گذاشتن همه پنجره ها،نشانه تيره انديشي است ،نه روشنفكري!علامت جاهليت است نه تمدن!مي گويي نه؟به طومار كساني نگاه كن كه پس از رسوايي وبي آبرويي،با دودست پشيماني بر سرغفلت خويش مي زنند وبرجهالت خود لعنت مي فرستند.

كسي كه از «جماعت رسوا» نگريزد «رسواي جماعت» مي شود.

آنكه ايمان رابه لقمه اي نان مي فروشد،آنكه يوسف زيبايي را باچند سكه قلب عوض ميكند،روزي هم پشت ديوار ندامت اشك حسرت بردامن پشيماني خواهد ريخت ،در آخرت هم به آتش پي پروايي خود خواهد سوخت.

از اول كه جامه عفاف سفيدو شفاف است،نبايد گذاشتن چركابه گناه برآن بپاشد.

از اول بايد مواظب بود اين كاسه چيني نشكند واين جام بلورين ترك برندارد.

ازاول نبايد به پاي بيگانه ،اجازه ورود به مزرعه نجابت داد،تا بوته هاي نورس عصمت را لگدمال كند.

ولي...گريه بي حاصل است وبي ثمر،وقتي كه شاخه شكست و...